In het nationaal park Erawan zijn zeven watervallen te vinden op 7 verschillende niveaus. Het weer was goed, al moesten we wel een beetje wennen aan de hoge luchtvochtigheid. Vol goede moed gingen we op weg. Het was een behoorlijke klauterpartij.  Het is daar zonder meer prachtig, er is ontzettend veel moois te zien. Met zeven camera's op zak waren we de Japanners de baas af, want je wilt natuurlijk niets missen. Als je water wilt zien vallen dan moet je wel een stukje omhoog. De eerste 4 levels waren prima te doen, daarna werd het toch wel een beetje pittiger vanwege de tredes die voor mij en dochter M af en toe flink te hoog waren. Wij vonden het voorbij level 5 welletjes, terwijl de echte die hards onder ons door wilden naar niveau 7.  Terwijl zij naar boven liepen gingen wij lekker aan het water zitten. De luchtvochtigheid was hoog en werd nog hoger toen we een enorme plensbui over ons heen kregen (hallo regenseizoen)  Binnen de kortste keren waren we doorweekt. Maar zoals mijn moeder altijd zei: het gaat niet verder dan het vel (huid) Ondertussen genoot de rest van het gezelschap enorm, want nat waren ze toch al.

Na anderhalf uur waren we weer herenigd en brachten elkaar doorweekt maar tevreden op de hoogte. Hier en daar werden er natte kleren uitgedaan en gingen we terug naar ons hotel. Al met al hebben we 15.000 stappen gezet.

The bridge over the River Kwai:

Toch besloten we nog om wat extra stappen te zetten en wilden voor het avondeten over de treinbrug te lopen: Death Railway. Deze spoorbrug is in de 2e wereldoorlog gebouwd door krijgsgevangen waarbij heel veel arbeiders om het leven kwamen. We vinden het best spannend om over het spoor te lopen met aan weerzijden en behoorlijk diep gat en weten we zeker dat er geen trein aankomt? Met onze zaklampjes op de telefoon stapten we braaf op het spoor, en vooral niet teveel naar links, rechts of naar beneden kijken......*

* Elke dag lopen er treinen over dit spoor, maar ze rijden heel langzaam en toeteren als ze in aantocht zijn zodat je op de perronnetjes kunt stappen. Ze rijden alleen overdag, al wisten we dat  toen nog niet.

We gingen eten met uitzicht op de rivier en ontdekten dat de Thaise keuken spicy maar ook heel lekker is. We waren verbaasd over de rekening, want met ons 7-en moesten we iets minder dan 3.000 Bath betalen (75 euro). Onze kleindochter betaalde en gaf 300 Bath fooi (7,50) De serveersters vielen elkaar bijna in de armen van blijdschap...... wat voor ons heel weinig is, is hier bijna een dagloon.