Ran-Tong Save & Rescue Elephant Centre in Chiang Mai
Misschien was dit wel de allermooiste dag die we beleefd hebben in Thailand. We werden hartelijk ontvangen door onze host Nikon, die ons van alles vertelde over de olifanten (Chang) die daar verblijven. Ze komen bijna allemaal uit erbarmelijke omstandigheden doordat ze slecht zijn behandeld of zijn gebruikt voor persoonlijk gewin. De rug van de olifant is zijn zwakste punt, toch zijn ze gebruikt om op te zitten en zelfs te staan, dit veroorzaakt een enorm trauma bij deze dieren. Ze kunnen daardoor niet meer zelfstandig leven in de natuur. 4 olifanten zijn hier geboren.
Allereerst moesten we ons omkleden in speciale Thaise werkkleding, zodat onze eigen kleren droog en schoon bleven.. Daarna mochten we kennis maken met de olifanten. We mochten ze aanraken en voeren, dat was wel een uitdaging want ze zijn ontzettend groot, maar bij elke olifant hoort een Mahout, die het dier constant in de gaten houdt en gerust stelt. We leerden vitaminepillen maken (ter grootte van een gehaktbal) en voerden ze maiskolven die ze binnen no time naar binnen werkten. Er was ook een pas geboren olifantje van 3 maanden oud. Zij stond apart bij haar moeder en we mochten haar dan ook niet aanraken, dat was niet goed voor haar ontwikkeling. Er is een vaste verzorger, de zogeheten Mahout, die is dag en nacht bij de olifant, je kunt ook wel zien dat ze elkaar goed kennen en hoe ze op elkaar reageren. Ze spreken ook dezelfde taal. Olifanten moeten om de drie uur gevoed worden. Volgens Nikon slapen ze maar drie uur per dag. De Mahouts hebben ook hun (heel primitief) onderkomen bij het olifantenverblijf en hebben geen sociaal leven.
Aan het eind van de middag mochten we met de olifanten baden. De olifanten en ook onze kleinzoon en kleindochter genoten van dit avontuur, het leek zelfs of de olifant lachte. Na afloop mochten we douchen en omkleden en stond er een heerlijke maaltijd (Pad Thai) op ons te wachten. Het was een dag om nooit te vergeten.